dag 3

Vanochtend trok in mijn running shoes aan die ik gister had aangeschaft, want ik had besloten naar de zee te gaan joggen om mijn eerste duik te gaan nemen. Geen vuiltje aan de luct dacht ik toen ik begon; de zon scheen, maar het was nog niet te heet (om half 9). Op een gegeven moment zie ik een stelletje voor me die volgens mij ook van plan waren naar het strand te gaan. Er begonnen een paar spatjes te vallen en ze draaiden om en begonnen terug te lopen. De man zei nog iets met Awa tegen me. Ik draai me om en zie een enorm grijs wolkendek over het eiland trekken. Ik besloot onder een boom te gaan schuilen, want ik dacht ooit gehoord te hebben dat regenbuien doorgaans nooit langer dan een paar minuten duren. Nou, deze duurde dus wel wat langer en ondanks dat ik onder een boom stond was ik op een gegeven moment volledig doorweekt. Toen het wat minder begon te worden ben ik toch doorgerend naar het strand (zie eerdere foto's). Komt wel goed als de zon weer schijnt, dacht ik. Het water is hier heerlijk; niet koud, niet warm; golven zijn er wel, maar die zijn niet enorm. Je zou hier niet kunnen golfsurfen, maar er zijn nog genoeg andere leuke dingen te bedenken...

Ik wilde er vandaag ook verder op uit; had nog een bankrekening te opnenen en wilde nog naar wat kleding kijken. Nu moet je om van het terrein af te komen door een stroompje heen. Je moet hem alleen wel goed nemen, kwam ik vandaag achter, want ik nam hem even teveel naar rechts en merkte in eerste instantie dat de auto enorm aan het schudden was. Op de weg hoorde ik vervolgens een raar geluid tijdens het rijden en de auto trok een beetje naar rechts. Ik begreep er niet zo heel veel van tot ik bij het tanken ineens zie dat mijn band lek was; zat een grote scheur in. Ik de verhuurder opgebeld. Gelukkig kon hij iemand laten komen om het wiel te vervangen. Later keek ik nog eens waar het gebeurd wat; er zit daar ook allemaal scherp lavagesteente..

hier ben ik zelf nog even aan het woord..

dag 2

Zoals verwacht werd ik vanochtend veel vroeger wakker dan normaal; mijn biologische klok is erg gesteld op regelmaat, en zo’n vliegreis met 5 uur tijdsverschil doet daar niet veel goeds aan. Gelukkig had ik voldoende energie om een aantal dingen te doen!

Ik ging na een lekker ontspannen ochtend richting het ziekenhuis om daar alvast kennis te gaan maken en enkele administratieve dingen in orde te maken, maar ik reed in eerste instantie voorbij de afslag naar het ziekenhuis en toen ik naar links keek zag ik de zee ineens wel van heel dichtbij. Omdat ik geen vaste afspraak had besloot ik mijn auto even te parkeren en een kijkje te nemen.

Wat een witheid van het zand en die kleuren van de zee… turkois, emerald, azuur blauw… palmbomen langs het strand, die typische hutjes.. Het leek toch net of ik een reisgids binnen was gestapt.

Vervolgens kennis gemaakt met enkele managers en personeelszaken van het ziekenhuis. De afdeling heb ik nog niet gezien, maar ik word in eerste instantie op de afdeling short stay van de chirurgie geplaatst. Wat dat allemaal inhoudt kan ik eigenlijk ook nog niet precies zeggen. Ik weet alleen dat er patiënten met zowel algemeen chirurgische problemen binnenkomen als orthopedische en enkele gynaecologische patiënten.

Ik besloot vandaag alvast langs de belastingdienst te gaan voor een soort sofi-nummer (persoonsnummer noemen ze het hier). Het was mijn eerste ervaring met de beroemde wachttijden daar. Ik heb geloof ik 1,5 uur zitten wachten. Het gaf me de tijd eens wat om me heen te kijken, de mensen te observeren en te luisteren naar de taal. Het verbaasde me eigenlijk hoe relatief weinig mensen met elkaar praatten. Er was welgeteld een geanimeerd gesprek. Er waren zelfs Arubanen die moeite hadden met de lange wachttijden. Gelukkig had ik enkele ding te lezen mee…

De rest van de dag wat rondgereden en gewinkeld. Hieronder een kort stukje tijdens het ritje door Oranjestad. Ik denk dat hier beelden meer zeggen dan woorden..

De reis en aankomst

Wat een dag; lang, maar niet saai. Ik moest Tirza wakker maken om mee te gaan naar het vliegveld; we wilden daar om half 7 zijn. Onderweg belde Jan op dat hij er al om 6 uur stond. Tirza en ik keken elkaar met ongeloof in de ogen aan.

De afhandeling ging snel; ik werd bijzonder gematst met geen enkele euro extra te hoeven betalen voor meer dan 4 kilo overgewicht!

In het vliegtuig (zie foto hierboven) kwam ik naast Glory te zitten; een 67 jarige vrouw die na 30 jaar voor het eerst terug ging naar Curacao; het eiland waar ze opgroeide. Ze was zo enthousiast! Toen ik mijn boekje met papiaments tevoorschijn haalde toverde zij een bril uit haar tas en hielp me met de uitspraak. Ki yama bo? Mi yama Jos..

Ziet er overal ongeveer hetzelfde uit, die douanes. Kreeg meteen een staaltje Aruba te verwerken; het bleek dat mijn werkvergunning nog niet aangevraagd was, of in de computer stond. Ik werd dus keihard verteld dat ik nog niet kon gaan werken voor het ziekenhuis dit geregeld had en dit eigenlijk al voor mijn aankomst geregeld had moeten zijn. De manager die me ophaalde, Wouter, stelde me gerust dat dit zeer gebruikelijk is en alles goed komt...;-)

een eerste palmboom in zicht... Wouter wist me rond deze d te vertellen dat het voor Arubaaanse begrippen vrij fris was (30 graden). Ik had geluk zei ie; kan ik er tenminste langzaam in komen..:s

een schokkerig filmpje van toen ik op de parkeerplaats van het vliegveld naar de auto liep; een toyota 4wieler.

een beetje sightseeing hoorde natuurlijk ook bij de eerste dag. Hier reden we door Oranjestad over een van de hoofdwegen.

voor zulke avondschemeringen alleen al zou je het al doen. Ik had net boodschappen gedaan in een van de grotere supermarkten, die er wel verdacht veel uitziet als die in Nederland van de Jumoketen. Sterker nog; ze hadden ook bijna alleen maar dezelfde producten en zelfs plastic tassen met JUMBO er op geschreven. Helaas is het allemaal import en dus niet zo goedkoop..

JUMBO dus....



alvast een blik in mijn apartement. Had het hier nog niet ingericht... Na een kort oponthoud hier en het ontmoeten van enkele medebewoners van het apartementencomplex (allemaal nederlanders overigens) gingen we naar een autodealer waar Wouter contact mee had gehad; ik kon daar voor relatief weinig geld een auto huren, nl 600Afl (ca 240 euro) per maand. Ik had al snel door dat een auto echt wel noodzakelijk was, dus kon ik niet al te kieskeurig zijn; als het maar rijdt.. Kan ik komende maand rustig op zoek naar iets anders... hieronder zie je waarom;-)

dit is dus de auto; hij rijdt echt..;-) voor hoe lang is alleen de vraag. Om jullie nog wat geruster te stellen; hij kan niet op slot en de achterkant kan ook niet afgedekt worden. Hij is eventueel nog wel in te ruilen...

drumi bon