regentijd

Afgelopen week leek het af en toe wel herfst als je uit het raam keek; donkere luchten, veel regen... vooral maandag en donderdag was het pet, hoewel, donderdag was het met name 's nachts dat het viel. De volgende dag had je stukken weg waar je makkelijk op had kunnen jetskieen, zoal op deze weg:

Een van de zusters die bijna met pensioen gaat keek een beetje meewarig naar buiten en zei doodleuk: zo blijft het nog wel even; het is nu echt winter aan het worden. Soms duurt dit wel tot februari... Ik kreeg bijna medelijden met de touristen die hier rond deze tijd komen. Als het hier regent is er nauwelijks nog wat te doen, overdag tenminste.

Gelukkig is het niet elke dag dat het zoveel regent. Meestal komt de zon nog wel aardig vaak tevoorschijn en hoe dan ook; de temperatuur zakt niet of nauwelijks onder de 25 graden. Voor langdurige bewoners van het eiland is dat echter al echt koud...

Deze week gingen we met een aantal JOVO's naar de bioscoop. Er zijn er in elk geval 2 op Aruba, en op dinsdag is het 2 voor de prijs van 1. Het werd Quantum of Solace. Het aanbod is hier niet echt standaard, zoals je misschien zult zien als je deze foto aanklikt..

na de film liepen we nog wat rond en kwamen we dit standbeeld tegen.

De meiden hier op de foto (Selenia, Yvonne en July) hadden geen idee wie dit was. July dacht dat het Beatrix was. Ik kon het ze vergeven, aangezien July en Selenia uit Colombia komen en Yvonne uit Peru. Ik kwam er recent achter dat er zo'n 10000 Columbianen op Aruba wonen. De levenstandaard is hier stukken beter, zei July.

hier nog een stukje kerstsfeer hier.

Ik blijf het vreemd vinden dit hier te zien..

leuke bijkomstigheid van zuidamerikaanse JOVO's; kan ik mijn spaans goed in de praktijk brengen en bijleren..

Afgelopen week had ik een nieuwe co-assistent op de afdeling; Marijke. Ik had niet het idee dat ik haar zoveel aan het leren was; ik ben zelf nog van alles aan het uitvinden. Nu we de afdeling ook tijdens de week verdeeld hadden, zijn er soms dagen dat het echt nauwelijks echt druk is. Ik ging een beetje wisselend de week door; soms besefte ik me weer zoveel vergeten te hebben of gewoon nog kennis te ontbreken en nog niet zo handig te zijn met sommige praktische zaken zoals infuus beleid, wondbehandeling, hoe lang dit of dat... Kan hier nog veel leren...

zaterdag wilde Yvonne en July nog wat leuks doen; Yvonne blijft nog tot eind van het jaar in Aruba; daarna gaat ze eerst terug naar Peru, en wilt dan daar met haar bisschop over zending praten. we waren o.a. op het strand en dedden de dingen die iedereen wel eens op het strand gedaan heeftl zoals dit hier..

later gingen we naar een latin dansclub waar o.a. deze Bull stond. Op dit moment stond hij stil; geen kunst aan, hoewel; hij was aardig glad.. Het was best lekker dansen daar. Gelukkig danst iedereen, dus je voelt je nauwelijks bekeken..

impressies en jetski

Toen ik vanavond onder de douche stond, proefde ik toen het water over mijn gezicht stroomde het zout dat zich van mijn huid losweekte. Vandaag verbaasde me dat totaal niet omdat ik de hele dag aan het strand en in en op het water was geweest, maar het komt ook op dagen voor als ik niet in of bij de zee ben geweest. Of ik ben al behoorlijk geimpregneerd met het zeezout, of de wind voert zilt vocht met zich mee.

Er zit weer een week werken op. Afgelopen week mocht ik het zelf allemaal uitzoeken op de afdeling aangezien er geen co-assistenten waren. Komende week wordt dat anders. Ik vond het op zich wel prettig om er even helemaal alleen voor te staan, om zo even goed te ervaren hoe alles werkt op de afdeling en hoe dingen geregeld moeten worden. Ik merkte hoe ik het steeds drukker kreeg naarmate ik meer begon te weten over de patienten, meer specialisten leerde kennen en de processen beter begon te begrijpen. Er zijn enkele specialisten waar het erg prettig mee werken is. Ik werk met name samen met 4 chirurgen die samen een groep vormen: dr Ponson, Ferrier, Ho Kan You en Daryanani; allen erg verschillend, maar goed om mee te werken. Mijn supervisor is Tim Peterson; een energieke man die me heel bekwaam overkomt, en dan zijn er nog 2 broers De Silva, die ook erg leuk zijn om mee te werken, een paar gynaecologen, een paar internisten die vaak in consult komen.. Ik ken ze nog niet allemaal bij naam, maar hoop dat de komende tijd voor elkaar te krijgen. De urologen spreek ik overigens nauwelijks; die houden zich liever zelf met hun patienten bezig.

Ik zie verschillende dingen voorbijkomen: breuken, acute buiken, appendicitis, bloedingen, diabetische voeten die geamputeerd moeten worden, urologische problemen, KNO dingen (kaakbreuk en aangezichtstumor) vrouwen bij wie de baarmoeder wordt verwijderd vanwege myomen of tumoren, plastische chirurgie; mn borstcorrectie... ik denk dat het arsenaal nog lang niet is uitgeput.

Helaas gebeurde iets dat ik hier nu niet direct verwacht had; ik werd begin deze week behoorlijk verkouden. Niet alleen ik overigens; de helft van de verpleging was ook aan het snotteren. Als het ergens was waar ik het niet had verwacht, was het hier wel. Misschien ligt het aan de airco; de temperatuurwisselingen. Hoe dan ook; doorgaans gebeurt me dit 1 a 2 keer per jaar. Ik hoop dat het hier hooguit hetzelfde gaat.

Vandaag heb ik voor het eerst op een jetski gezeten. Een paar studenten en ik huurden ze voor een half uurtje. Ik had er al best wat van verwacht, maar het overtrof zelfs mijn verwachtingen; het was echt heel cool om met een noodgang (max ca 70 km/uur) over het water te racen en over golven te stuiteren en te zweven. het was helaas lastig er wat foto's van te maken, maar ik heb een paar die van de kant af zijn gemaakt:

need for speed..?

Vlak voor ik naar huis ging liet ik me nog even op een van die karakteristieke bomen fotograferen. Ik was overigens behoorlijk verbrand. Op deze foto ziet het er misschien bruin uit, maar in werkelijkheid is het vrij rood. Een keer factor 50 opsmeren is kennelijk iets te weinig.

Hier nog een fraai exeplaar: deze deed me vanwege zijn knoestige stammen en vormen aan een ent denken

ook mooi bij zonsondergang..

De afgelopen week heb ik ook nog een paar dingen gefotografeerd die ik met jullie wilde delen. Eerder zag ik een pelikaan, maar er zijn nog wat meer soorten. Deze heb ik kunnen vastleggen:

Dit komt volgens mij het meest in de richting van een zeemeeuw:

je ziet hem wat duidelijker als je op de foto klikt.. Deze vogel zingt prachtig. Ik heb geen idee hoe hij heet..

Hier zie je volgens mij een gewone reiger en een vogel die het meest op een witte reiger lijkt. Echt oogverblindend wit zijn ze overigens en heel schuw. Ik had de grootste moeite dichtbij genoeg te komen om ze enigszins goed op de foto te krijgen.

of het bij nadere beschouwing echt een reiger is? er ontbreekt in elk geval een kuif. Misschien is het meer een witte ooievaar? Heel elegant..

Er zit ook wat variatie in de cactussen:

deze zie je erg vaak

deze wat minder

en deze zie je vaak over het hoofd. Ze hebben hier overigens wel hun eigen productie van aloe vera met hun eigen arubaans merk, waar ze geloof ik ook nog best trots op zijn.

Een paar andere dingen vielen me nog op: afgelopen week zag ik met name rond wegen zwermen libelles. Ik heb er echt nog nooit zoveel gezien. Toen ik hier kwam zag ik ze nog niet, maar nu werkelijk uitbundig. Ze zijn moeilijk op de camera te zetten; hier een poging:

mmm.. tja

Toen ik vrijdag uit de sportschool kwam werd ik verrast door dit: en het is pas net sint maarten geweest... Nu hebben ze hier volgens mij wel wat met kerst; je hoort al regelmatig kerstdeuntjes op de radio en ze zenden ook zelfs al kerstfilms uit...! Zondag schijnt overigens wel ook sinterklaas aan te komen met de boot..!

Hier als uitsmijter nog een plaatje die je ook volgens mij ook zo in een reisgids kan vinden...

voor het ultieme 'diner aan het strand' gevoel...

hasta la vista.....

Quad adventures en Tsunami

Afgelopen week had ik met een paar co-assistenten afgesproken een ritje te gaan maken met quads. Je kon deze voor niet al teveel geld voor 4 uur huren; tijd genoeg om aardig wat van het eiland te zien. Zoals altijd was het... warm, maar op zo'n quad zitten is dan wel heel erg lekker. Op topsnelheid gaan ze nog best snel ook; moest ook wel, want sommige stukken moesten we over de 'grote wegen' waar 70 a 80 gereden werd.

Ik vond het een geweldige tocht. We zijn naar het Arikok national park gereden, waar je met normale auto's echt niet uit de voeten kunt, maar de quads deden het fantastisch! Het park zelf is een heuvelachtig gebied met de typische, niet heel erg gevarieerde begroeiing van cactussen, struiken en bomen. De volgende foto's en filmpjes spreken denk ik voor zich..

hier ging het nog net voor gewone auto's..

mooi uitzicht onderweg ergens op een wat hogere heuvel.

je hebt hier ook van die gemene doornstruiken langs de weg, vergelijkbaar met duindoorn. Op een gegeven momnt reed Dorien te dich langs de bosjes en kreeg ik een paar krasjes op mijn arm; gelukkig bleef het daarbij...

dit leek op een soort afgravingsgebied. Geen idee wat ze hier anders vandaan zouden kunnen halen dan steen, of is het misschien het 'rode goud'; de naam die de spanjaarden aan het eiland gaven..?

ineens zagen we wat overstekend wild: een paar ezels. Tot nu toe alleen nog maar hier gezien.

Dit is de rainbow cave; een aardige grot niet zo ver van de zee. Voor zover ik begreep is ook deze in eerste instantie gebruikt en gemodificeerd door de Arawak indianen; de oorspronkelijke inboorlingen.

de Arawak indianen zouden ook deze wandschilderingen (plafond) hebben gemaakt

dit is de groep waarmee we waren vlak buiten de grot met de quads

nog een aardig uitzicht vlakbij een inhammetje met een strandje; het strandje vond ik niet echt bijzonder; het uizicht vond ik wel mooi.

Vervolgens zijn we naar de zuidelijkste punt van het eiland gereden; naar 'Baby beach' waar we even een verfrissende duik hebben genomen, mocht ook wel na al die stoffige wegen:

het uitzicht hier was niet naar alle kanten even mooi: in de verte zie je een grote olie raffinaderij; op de foto nog niet zo duidelijk, maar het braakte echt smerige rook uit; maar goed dat de wind doorgaans de rook van het eiland weg blaast.

hier een 'close up'

Misschien dat Daniel dit herkent; volgens mij is dit nog San Nicolas..:

Hier waren we bijna terug na een paar keer stil te hebben moeten staan vanwege oververhitting van de motor. We reden ook wel erg snel over de snelweg. Voor ze in te leveren moesten we nog even bijtanken en was er nog even tijd voor een foto van mijalleen op de quad. De helmpjes vond ik overigens erg grappig, maar of ze echt beschermd zouden hebben...?

Na met het groepje nog even uit eten te zijn geweest in een visrestaurantje gingen we naar een plein waar een van de bekendste bands van Aruba optrad: Tsunami noemden ze zich; echt een hele strakke goede live band die verschillende latinstijlen speelde; ik herkende salsa, merengue en misschien ook soca/socarengue (speciale arubaanse stijl). Het was prachtig om te zien hoe mn de lokale bevolking lekker ongegeneerd ging dansen. Ik moet eerlijk zeggen dat je met dit soort muziek ook eigenlijk niet stil kunt blijven staan...

'Bijna' Arubaan..

Sinds heden ben ik officieus ingeschreven in Aruba; zo lang ik nog geen definitieve werkvergunning heb blijft het een tijdelijke inschrijving (wat dat dan ook moge betekenen). Het is me tot zover duidelijk; je mag natuurlijk officieel pas langer dan een half jaar werken als je een werkvergunning hebt. Hier gaat echter 6-9 maanden overheen. Ze maken dus een uitzondering dat je in elk geval een aanvraag moet hebben lopen. Mocht ik na 6 maanden om een of andere reden worden aangehouden door de politie, dan zullen ze me in het geval ik nog geen vergunning heb toch niet zo snel het land uit zetten of in de gevangenis zetten omdat ik dokter ben en nodig ben ik het ziekenhuis.. Hoe recht kan je het maken..;-)

Hier ook een foto van het bewijs van inschrijving

en wat foto's uit de omgeving van het register;

Het groene huis vond ik prachtig; zou het geen straf vinden daar te wonen.

Die middag besloot ik voor het eerst eens echt naar het strand te gaan. Andere stagiaires/werkenden gaan echt bijna elke dag en zijn soms werkelijk schandalig bruin...

De remedie voor de arm was overigens vrij eenvoudig; minder warm en vochtig houden; ik heb daarvoor een ventilator gekocht, aangezien ik hoorde dat het gebruik van de airco wel erg duur is. Works like a charm..

Hij klinkt alleen wel een beetje als een helicopter als het verder stil is hier..

Er zit nu een week op qua werk. Het is echt wel wennen en aanpassen. Je hoort veel papiaments en spaans om je heen op de afdeling en soms versta je er wat van, maar grote stukken ook niet. Echt wel belangrijk dus om te gaan werken aan het aanleren van de taal. Iedereen, van de chirurgen, tot de co-assistenten en zelfs de verpleging zijn het er over eens dat de afdelingen in het ziekenhuis lekker chaotisch zijn. Ik merk inderdaad dat als je niet jezelf een structuur oplegt, er voor jezelf geen structuur bestaat. Iedereen heeft zo zijn eigen structuur, en gelukkig gaat dat vaak wel goed. De uitdaging voor mij is om structuur in mijn functie aan te brengen, waarbij ik niet teveel ga zitten rommelen met gewoonte en traditie van anderen. Dit kan zeker nog leuk worden.

'nieuwe' auto

Na het werk vandaag (was om 3 uur al klaar!!) belde ik Boris, de autoverhuurder, om te zien of hij iets anders had. Ik had hem verteld dat ik liever een schakelauto zou hebben. Voor de rest maakte het me niet zoveel uit; of het nu een jeep of een normale auto zou zijn. Toen ik de auto die hij voor me had, zag, moest ik bijna lachen; ik weet niet wat het is met mij en japanse auto's, maar het moet op de een of andere manier rood zijn; hij schakelt en rijdt overigens best lekker, de vering is geloof ik bijna te goed; met de onregelmatige wegen hier heb ik soms het gevoel in een bootje op woelig water te deinen.. Hier een filmpje; ik moest hem even in 2 knippen:

Ik weet nog niet of dit een voorafschaduwing is voor de uitkomst van de verkiezingen; op dit moment dat ik hier zit met de TV aan ziet het er naar uit dat Obama de betere kansen heeft...

Mijn tweede dag fitness was voor de biceps. Waar ik het gister eigenlijk nauwelijks voelde (concentreerde mn op de benen), heb ik nu echt spierpijn. Ik geloof dat ik toch maar wat meer eiwitten ga eten...;-)

@ work

Vroeg uit de veren en op pad. Het is maar een klein stukje met de auto, maar het blijft vroeg en het wordt nog vroeger. Vandaag moest ik er om 8 uur zijn. Morgen begin ik om 7 uur. Voordeel is dat ik als alles op tijd klaar is, ik al rond een uur of 3 het ziekenhuis uit zal kunnen stappen. Hier ben ik voor mijn eerste dag; nog een beetje nerveus...

Ik maakte kennis met Erni Reeberg, een Arubaanse arts die in Colombia gestudeerd heeft. Het werd me al snel duidelijk dat hij erg gedreven is en graag een aantal dingen zou willen instellen/verbeteren. Ik liet het allemaal een beetje over me heen komen. Het bleek vrij rustig te zijn, dus had ik alle tijd mensen te leren kennen, handen te schudden en alles over de afdeling te horen van de co-assistent Anna die al 5 weken op de afdeling gewerkt had en min of meer alles runde wat het artsengedeelte betrof. Ik kreeg veel verschillende reacties bij de kennismakingen; de een wenste me veel plezier, de ander veel succes met een meewarige blik in de ogen. Ik ben benieuwd..

Er waren nog een aantal dingen te regelen; papierwerk en het halen van een jas, een telefoon, etc... Hier en foto van de nieuwste dokter Jos:

Ik had het met Anna o.a. over sporten hier; ze zocht nog naar mensen om mee te gaan fitnessen. Het leek me een goed begin om hier aan mijn conditie te gaan werken en besloot om mee te gaan. Er zit een fitnessruimte bij een hotel vlakbij het ziekenhuis. Ik had al eens eerder gefitnesst, maar toen beviel het me niet zo. Hier had ik achteraf wel een lekker gevoel; kwam mn door de persoonlijke aandacht door de sportschoolhouder. Hij wist me een gestructureerd schema te laten volgen voor de beenspieren. Ik besloot dit maar eens een maandje te gaan proberen. Kost me zo'n 30 euro. Hij maakte me wel duidelijk dat ik meer eiwitten moet gaan eten; eieren, kip, etc... vooral ook veel zei ie. Ik moet het zelf nog zien...

Na het sporten besloot ik nog tot een duik in de zee. Het was onderhand al donker, maar het was nog steeds warm en het water was ook nog erg lekker. De lucht was helder en ik genoot van het zwemmen onder de maan en de sterren..

another day in paradise

Zo voelt het toch wel een beetje, hoewel er natuurlijk soms ook wel wat mindere kanten om de hoek komen kijken. Op de een of andere manier lijken die hier alleen een stuk minder belangrijk.

Ik heb gister een nieuwe camera aangeschaft omdat degene die ik meehad ineens de geest gaf. Ik baalde een beetje, want het gebeurde precies op vrijdag toen we met de bewoners van hier naar het centrum gingen om halloween te vieren. Dat wordt hier ook vrij uitbundig gedaan met veel verkleede kinderen die je overdag al hier en daar tegenkwam. We gingen 's avonds naar Havana; een hippe tent waar gedanst kon worden. Het was echt cool om al die jongeren verkleed te zien. Ik had het zelf alleen al snel weer gezien; had een terugslag van de reis en voelde me daar toch ook niet helemaal op mijn gemak; kende degenen met wie ik meeging ook nog nauwelijks. Mijn masker, dat ik even snel gekocht had hielp ook niet erg mee dat op te lossen. Heb achteraf nog maar even een foto gemaakt:

Ik ben wel erg blij met mijn nieuwe camera; het is een panasonic DMC-FS5. Een klein handzaam ding met een mooie lens en wat leuke functies. De filmkwaliteit is uiteraard wat minder, maar ik wil jullie hier toch even een tourtje geven van de parkeerplaats naar mijn apartement. Heb ook wat aardige foto's gemaakt van dingen in de omgeving:

Vanochtend ben ik hier naar de kerk gegaan; het is een leuk gebouw; blends in met de rest van de gebouwen op het eiland. De mensen zijn erg vriendelijk, ze spreken alleen wel bijna alleen maar spaans. 'toevallig' ontmoette ik direct bij aankomst een vrouw (Audry) die vertelde gepensioneerd te zijn, maar spaans en nederlandse les gegeven heeft en nu nog wanneer het haar uitkomt mensen lesgeeft. Nu wil ik dolgraag spaans leren, dus heb me meteen bij haar opgegeven en kan mogelijk deze week al starten. Dit komt wel heel goed uit, want het ziekenhuis verzorgt wel klassen papiaments, maar geen spaans!

De noordpunt van Aruba is een mooie plek om naar toe te gaan. Als je er naar toe rijdt moet je de borden 'california lighthouse' volgen. Op de kaart zag ik dat vlak ernaast de 'california Sand Dunes'gelegen waren. Mijn interesse was geprikkeld. De vuurtoren was van een afstand al te zien. Ik denk dat Leah (Prins) dit wel een bezoekje waard had gevonden.

het plateau waarop de toren stond was meteen een leuke plek om de omgeving eens goed te bekijken: je had er o.a. een mooi uitzicht over het eiland.

De duinen waren bij nadere exploratie toch wat interessanter dan ik dacht; het witte zand, de stenen, de begroeiing deden me wel wat..

Erg fascinerend vond ik de stenen die je dichterbij de zee aantrof; het was duidelijk lavagesteente, maar het oppervlak van de stenen was bedekt met een paar verschillende patronen (zie foto's). Ik neem aan dat dit losgebroken stukken steen zijn waarop koralen gezeten hebben, die op een gegeven moment aangespoeld zijn. Prachtig...

Ik zag ook enkele vogels die ik nog niet eerder 'in het wild' had gezien; o.a. deze:

Morgen begint voor mij het echte leven hier. De eerste diagnose heb ik echter al gesteld; bij mezelf helaas. Ik krijg hier als het erg warm is en ik veel transpireer vochtige armen; op een gegeven moment begon dan als het vochtig was zich jeukende uitslag te vormen dat steeds weer terugkomt als het weer vochtig wordt. In eerste instantie denk je aan allergische reactie op insektenbeten oid, maar na een paar dagen kwam ik toch er op uit dat het gewoon door het transpireren komt; volgens mij is er wel een naam voor; een soort eczeem en dan iets met vocht/water... Raar dat ik dit naar mijn weten nog niet eerder heb gehad.