Mama in Aruba

Hier kwam dan eindelijk mijn eerste bezoek uit nederland.. Ma had zich al behoorlijk verheugd hierop, vertelde ze me over de telefoon.. We zouden een kleine 5 dagen hebben, dus ik had enkele ideeen in mijn hoofd en hoopte dat ze goed uit zouden werken. Dit was het ophalen vanaf het vliegveld. We waren nog nauwelijks bij de auto of het begon flink te regenen. Thanks ma voor het meebrengen..;)

De volgende dag gingen we een tocht doen; onze eerste bestemming was Ayo Rock formations... Ik was al gelijk gecharmeerd..

Het ziet er zo misschien niet zo indrukwekken uit, maar als je het in het echt ziet..

We liepen er via de kant naar toe waar we de auto geparkeerd hadden; we moesten onze weg door de bush zien te vinden..

Ik genoot erg van deze grote rotsblokken die schijnbaar ooit op deze manier neergeploft zijn en je het gevoel gaven even in een andere wereld te zijn..

Dit zagen we hier ook; op enkele rostblokken, doorgaans aan de onderkant of beschut zaten kleine stukjes raat waar wespen druk bezig waren met iets.. ik neem aan het onderhoud, de honing of de larven...?

De foto is met name bedoeld om een indruk te geven van hoe groot de rotsblokken eigenlijk waren..

We zagen ook deze vogel van vrij dichtbij; een kleine roofvogel. Ma dacht aan een wespendief, gezien de aanwezigheid van de wespen daar..

natuurlijk waren hier ook weer berggeiten..

En hier nog eentje; ik was echt verrast hoe kwiek ma over de stenen liep en klom.. Echt heel cool

We kwamen er achteraf achter dat er ook nog een soort van officiele ingang was, maar ik weet bijna zeker dat die niet half zo interessant was als hoe wij deze rotsformatie benaderden..

In het echt toch wel wat indrukwekkender..

Zelfs na al dat klimmen was ma nog lang niet op en begonnen we onze tocht richting de zee. Onderweg zagen we dit fenomeen vanuit de verte; ik hoorde meteen aan haar stem dat het iets bijzonders moest zijn; een centennial.. riep ze uit; die bloeien maar een keer in de 100 jaar... Ik was onder de indruk, tot we er nog een stuk of wat zagen.. misschien doen ze het gewoon al het vel geregend heeft en gebeurt dat normaal een keer in de 100 jaar...;)!

We deden ook nog een stukje rooitocht; een wat minder avontuurlijk stukje dan waar ik ma eerder aan bloot wilde stellen..

ook hier weer mooie plaatjes...

Op een gegeven moment moesten we terug omdat de rooi stopte en het wel erg ondoorgankelijk werd. Maar we gingen toch door tot we uiteindelijk bij de zee uitkwamen; dit is er vlakbij:

En hier waren we er uiteindelijk. Omdat het er vrij woest uitzag en er een stelletje nudisten op het strand lag besloten we door te gaan richting een natural bridge

Hier een impressie van wat we tegen kwamen...

Het was bijna onwerkelijk langs de zee te lopen; het leek wel een soort kraterlandschap en dan met die opspattende golven die soms naast je en soms verderop opdoken...

We kwamen na niet zo lang lopen bij een natural bridge; er zijn er 2 van op Aruba, hoewel.. een ervan (een grotere) is een paar jaar geleden ingestort, mogelijk omdat er teveel touristen op gelopen zouden hebben, maar ik vond deze ook zeer prachtig; je ziet het hier niet, maar hij bestaat eigenlijk uit 3 brugstukken die in het midden samenkomen op die grote pijler. Met de woeste zee er tussendoor was het enorm genieten...

Later die dag gingen we naar een bescherm vogelgebied waar we uiteraard niet al te dicht bij de vogels konden komen, maar er waren o.a. ook nog ruines van een oude 'goudmolen'

En eigenlijk was het ook wel mooi om te zien; we zagen in de verte wel wat vogels zitten.. en een zilverreiger

We besloten na de kerk de namiddag en avond te gbruiken voor een uitstapje naar de california sanddunes. Uiteraard moesten we hier samen op de foto..:

Ik vond het hier zelf ook weer bijzonder; aan de ene kant doet het zandlandschap je een beetje denken aan onze vertrouwde duinen, maar het heeft ook weer zijn eigen unieke schoonheid hier.

Sommigen genieten er weer op een heel andere manier van; hoewel, hier was iets meer aan de hand; er was buiten de foto ook een fotograaf aanwezig. Of hij net zo'n mooie foto kreeg als ik betrijfel ik...;)

Ma was ook wel gecharmeerd geloof ik. Ze maakte in elk geval ook behoorlijk wat foto's, en later vonden we ook wat van die koraalstenen waarvan ze enkele kleine als souvenir meenam. Ik hoop dat het door de douane gekomen is..

De dag eindigde mooi met een van die prachtige zonsondergangen:

Snorkelen deden we voor het eerst bij baby beach. Voor ma had ik een snorkelset geleend; kostte 15 florijn; een schijntje voor het plezier dat ze er aan beleefde, en ik ook trouwens. De onderwaterwereld blijft boeien... Ik ga hier zeker nog een duikcursus doen; lijkt me helemaal fantastisch!

Na het snorkelen besloot ik ma mee uit eten te nemen bij the Flying Fishbone; een leuk restaurantje aan de zee; ik had er al verschillende mensen over gehoord en was dus wel erg benieuwd. Alleen al de manier van opdienen zag er fraai uit..

En de ambiance was fantastisch: we zaten echt zo'n beetje in de zee.. het geluid van de wind door de palmen, het water, en ook nog eens een ondergaande zon toen we net klaar waren met eten..

De laatste dag voor ma. Ik had niet heel veel tijd, want ik moest nog snel wat regelen voor mijn werkvergunning voor ik zou vertrekken naar Argentinie, maar we hadden de snorkelspullen nog, dus gingen we nog een keer naar de zee; deze keer wat dichterbij; Boca Catalina. Wat we daar aantroffen onder water overtrof mijn verwachtingen! Zeker zoveel variatie als bij baby beach, maar ook nog grotere scholen vissen. Op een gegeven moment zag ik duizenden zilvere visjes va c.a. 5 cm in een georganiseerde school zwemmen in verschillende figuren; eerst leek het wel een soort tapijt met een patroon, later leek het net een onderwater snelweg; een langgerekte stroom.

De watervogels bekijken was er ook weer bij... Ook nu weer was er een pelikaan die verschillende keren voorbij vloog. Hier kreeg ik hem er mooi op:

De volgende dag vertrok ma weer. En ik ook..!