natuurlijk waren hier ook weer berggeiten..

En hier nog eentje; ik was echt verrast hoe kwiek ma over de stenen liep en klom.. Echt heel cool

We kwamen er achteraf achter dat er ook nog een soort van officiele ingang was, maar ik weet bijna zeker dat die niet half zo interessant was als hoe wij deze rotsformatie benaderden..

In het echt toch wel wat indrukwekkender..

Zelfs na al dat klimmen was ma nog lang niet op en begonnen we onze tocht richting de zee. Onderweg zagen we dit fenomeen vanuit de verte; ik hoorde meteen aan haar stem dat het iets bijzonders moest zijn; een centennial.. riep ze uit; die bloeien maar een keer in de 100 jaar... Ik was onder de indruk, tot we er nog een stuk of wat zagen.. misschien doen ze het gewoon al het vel geregend heeft en gebeurt dat normaal een keer in de 100 jaar...;)!