Het was zo fijn haar weer te zien! We spraken elkaar bijna dagelijks via skype, maar ondanks die prachtige technologie weegt dat natuurlijk niet op tegen echt bij elkaar zijn..
Voor mij was het erg leuk haar alle plekjes te laten zien die ik tijdens de afgelopen 8 maanden ontdekt heb.
Dit was bij het eerste strand waar ik ooit kwam; vlak bij het ziekenhuis; we hoopten al meteen de eerste dag op een mooie zonsondergang, maar we moesten er een paar dagen op wachten tot hij echt mooi was; ik denk dat er teveel vochtigheid in de lucht hing..
Ik had een lang weekend vrij toen ze kwam, waarin we begonnen de noodkant van het eiland te ontdekken; California Lighthouse, de strandjes, Alto Vista, etc.. Helaas moest ik door de week wel gewoon werken, maar kwam ze regelmatig met me lunchen in het ziekenhuis:
Na de lunch ging ze dan meestal naar het strand om wat te lezen, studeren of genieten en kwam ik na het werk haar opzoeken om vervolgens nog even de zee in te duiken of een wandeling te maken, of gingen we ergens anders naar toe, zoals naar Ayo Rock formation, baby beach, mangel halto..
Het tweede weekend dat ze hier was zijn we met een groepje naar de Palm island gegaan; een echte touristische attractie, waar je een halve dag naar een eilandje voor de kust gat, waar je onbeperkt kunt eten en drinken, een klein glijbanen parkje is voor de kids, je heel leuk kunt snorkelen of gewoon lekker aan een strandje kunt liggen. Het was echt een heerlijk dagje uit...
Dit was natuurlijk ook weer erg leuk om te doen; jetskieen.. Er was wat verder op zee aardig wat deining; erg leuk om wat met de golven te spelen en met zo'n jetski sprongetjes over de golven te maken..
Met Boris, een vriend van mij, zijn we op een gegeven moment een jeeptocht via de noordkust naar de Natural bridge gaan maken. Dat is toch wel prachtig; het ruige landschap.. Daarbij zag je duizenden steenstapeltjes die door mensen gemaakt waren; wishrock garden noemden ze het; het idee was dat als je zo'n steenstapeltje gemaakt had, je een wens mocht doen.. Ook kwamen we onderweg een ruine tegen van een oude goudmijn.. Als laatste klommen we de hooiberg op, hoewel, berg..? het was wel het op twee na hoogste punt op Aruba waar je met zo'n 650 traptreden op 168 meter hoogte kwam. In het warme weer alsnog een aardige klim. Het uitzicht was wel fantastisch; en je had een mooi uitstekend rotsje wat ervoor gemaakt leek om foto's te maken.
Al met al werkelijk een prachtige tijd gehad; we hebben enorm met elkaar en van elkaar genoten. Het voelde eigenlijk al vanaf het begin erg goed met elkaar, een gevoel wat alleen maar sterker en sterker is geworden. We hebben tijdens de tijd hier samen heel veel gepraat over onze ideeen en plannen voor de toekomst, over onze gevoelens voor elkaar, en we kwamen steeds weer tot de ontdekking dat we ons erg gelukkig met elkaar voelen en heel graag bij elkaar willen zijn; voor altijd.. Ik heb haar op een ochtend op het strandje van Boca Cathalina ten huwelijk gevraagd; en ze heeft ja gezegd! We zijn nu dus druk bezig te kijken hoe en wanneer precies, maar we denken niet dat we heel lang gaan wachten..
hier dan nog wat meer foto's van onze twee weken:
