woensdag 8 april 2009

Argentina..!

Eindelijk had ik de tijd om er ook eens zelf tussenuit te gaan. Niet dat Aruba me begon te vervelen, maar het begon toch wel erg te kriebelen met het Zuid Amerikaanse continent zo naast de deur. Ik was al eind vorig jaar begonnen met nadenken over een reis, maar het nam een vlucht toen ik met mijn zoektochten naar informatie op internet Estela tegenkwam; een meisje dat in Buenos Aires woont en werkt en zelf ook enorm van reizen houdt. Het klikte eigenlijk meteen, wat leidde tot veel schrijven en op een gegeven moment plannen van de reis. Het leek haar ontzettend leuk me wat van Buenos Aires te laten zien en mee te reizen naar de andere bestemmingen in Argentinie.
De eerste dag gingen we meteen met de auto het centrum in. Het was maar goed dat ik weinig wist van het rijgedrag in Argentinie, anders had ik me misschien twee keer bedacht een auto te huren, maar gelukkig ging het allemaal goed. De volgende foto is het Casa Rosada; het parlementsgebouw van Argntinie.


Daarna volgde een wandeltocht een beetje rond het plein waar dit casa Rosada staat. Zoals je ziet doet het erg Europees aan; dit is te verklaren door het feit dat van oudsher hier veel immigranten kwamen uit verschillende Europese landen; Engeland, Italie, Duitsland, Zwitserland... het is hier in feite echt een Melting Pot..

Dingen die ik niet gefotografeerd heb zijn mijn frustratie over de pinautomaten; ik kon met geen enkele pas geld krijgen uit die krengen daar, zelfs niet met mijn master card... Gelukkig kon je wel bij winkels gewoon pinnen of met creditcard betalen.

En dan het eten... Je kon er echt voor geen geld bij sommige restaurants de meest geweldige maaltijden krijgen en dat beroemde vlees... 2x hebben we voor nog geen 15 euro bij 'all you can eat' restaurants 3 gangen gegeten van de heerlijkste gerechten...

Ook brachten we een bezoek aan de tempel daar; die foto's en een heel aantal andere heb ik maar in een web-album gedaan; leek me misschien toch handiger; het downloaden in Blogger duurt zo eindeloos lang... De link hiervoor vind je aan het einde van dit bericht..

Na 2 dagen gingen we met het vliegtuig naar Bariloche; een prachtig gebied waar je in de zomer prachtig kunt wandelen, fietsen, mountainbiken, watersporten doen, klimmen, etc.. en in de winter is het een wintersportparadijs...

hier een foto met een stukje Lago Perito Moreno

Hier een klein filmpje in de auto gemaakt toen we onderweg waren naar Villa la Angostura..

Na een paar dagen gingen we met een grote bus over de fameuze routa 40 naar het zuiden; richting Chalten en Calafate. Routa 40 is zo bekend omdat het een weg is die vanaf het uiterste noorden tot het uiterste zuiden loopt en zijn weg volgt langs de Andes; adembenemende uitzichten...

Hier een korte stop onderweg...

De hele rit duurde 2 dagen, waarin we zo'n 1600 km aflegden. onderweg stopten we in Perito Moreno, waar we in een hotelletje overnachtten. De volgende ochtend, voor we verder gingen met de grote bus, maakten we een klein uitstapje naar de Cueva de los Manos; een plek waar 9000 jaar oude muurschilderingen van mn handen te zien waren. Het was weer een fantastische rit, en de bestemming was mogelijk nog mooier ( zie mijn webalbum..)

Aangekomen in Chalten was het eigenlijk flink fris, en we voelden ons een beetje berooid, aangezien we na ons bezoek aan de handenschilderingen er op een gegeven moment achter kwamen dat mijn jas weg was waar mijn bankpasjes en Estela's portemonnee in zaten. We hadden nog ongeveer 900 pesos over (zo'n 250 euro) waar we met z'n tweeen nog zo'n 6 dagen mee moesten doen... Het ging net, hoewel het enige aanpassing aan ons programma vroeg.
Dit is een impressie van chalten. Als je naar deze kant keek; richting de bergen was het vaak bewolkt en regenachtig. De andere kant op was gek genoeg vaak stralend...

Maar we genoten met volle teugen; het is daar echt een backpackers paradijs met veel hostels; goed betaalbaar (ca 40 pesos per nacht = 12 euro), ook het eten was niet al te duur, en de bergwandelingen waren adembenemend. Hier een kleine impressie van de omgeving en van Estela:

Omdat we zo krap bij kas waren besloten we een dag extra in Chalten te blijven; wat we absoluut geen straf vonden. Zo kregen we de kans om de meest tot de verbeelding sprekende berg in de omgeving; de Fitz Roi, eens helemaal te zien, en hoe!!! (de rest van de tijd was hij bijna constant volledig in wolken gehuld...)

Calafate is 'groot'en populair geworden vanwege een enorm indrukwekknde gletsjer die daar in de buurt te bewonderen is; de Perito Moreno; ze zeggen de enige nog groeiende gletsjer in de wereld; duidelijk hoorbaar als je er in de buurt bent. Daar hadden we dus helaas geen geld meer voor. Desalniettemin hebben we toch nog van de uitzichten en de omgeving genoten.
We vlogen met het vliegtuig van Calafate weer naar Buenos Aires waar we nog een dag hadden.. Ik heb di dag o.a. met de metro hier gereisd; niet bepaald het meest populaire vervoersmiddel hier, aangezien de metro's vaak oud zijn; het erg warm is daar beneden en in spitsuur je nauwelijks ruimte hebt om te staan. Ik moest het alleen even gezien hebben...
Die dag kocht ik ook wat Mate; de nationale drank: een soort thee wat op een speciale manier bereid en gedronken wordt en Alfajores; het tussendoortje bij uitstek; een rond lekkernijtje waar met name chocolade en 'dulce de leche' (een soort caramel op basis van melk) in zit .

En mocht je je nog afvragen of het nog iets geworden is tussen Estela en mij: ik denk dat de foto's voor zich spreken...;)

Hier dan de link zoals beloofd:

de foto's zijn in origineel formaat, dus je kunt ze mooi uitvergroten; voor sommige foto's een aanrader..;)

zaterdag 28 maart 2009

Mama in Aruba

Hier kwam dan eindelijk mijn eerste bezoek uit nederland.. Ma had zich al behoorlijk verheugd hierop, vertelde ze me over de telefoon.. We zouden een kleine 5 dagen hebben, dus ik had enkele ideeen in mijn hoofd en hoopte dat ze goed uit zouden werken. Dit was het ophalen vanaf het vliegveld. We waren nog nauwelijks bij de auto of het begon flink te regenen. Thanks ma voor het meebrengen..;)

De volgende dag gingen we een tocht doen; onze eerste bestemming was Ayo Rock formations... Ik was al gelijk gecharmeerd..

Het ziet er zo misschien niet zo indrukwekken uit, maar als je het in het echt ziet..

We liepen er via de kant naar toe waar we de auto geparkeerd hadden; we moesten onze weg door de bush zien te vinden..

Ik genoot erg van deze grote rotsblokken die schijnbaar ooit op deze manier neergeploft zijn en je het gevoel gaven even in een andere wereld te zijn..

Dit zagen we hier ook; op enkele rostblokken, doorgaans aan de onderkant of beschut zaten kleine stukjes raat waar wespen druk bezig waren met iets.. ik neem aan het onderhoud, de honing of de larven...?

De foto is met name bedoeld om een indruk te geven van hoe groot de rotsblokken eigenlijk waren..

We zagen ook deze vogel van vrij dichtbij; een kleine roofvogel. Ma dacht aan een wespendief, gezien de aanwezigheid van de wespen daar..

natuurlijk waren hier ook weer berggeiten..


En hier nog eentje; ik was echt verrast hoe kwiek ma over de stenen liep en klom.. Echt heel cool



We kwamen er achteraf achter dat er ook nog een soort van officiele ingang was, maar ik weet bijna zeker dat die niet half zo interessant was als hoe wij deze rotsformatie benaderden..


In het echt toch wel wat indrukwekkender..


Zelfs na al dat klimmen was ma nog lang niet op en begonnen we onze tocht richting de zee. Onderweg zagen we dit fenomeen vanuit de verte; ik hoorde meteen aan haar stem dat het iets bijzonders moest zijn; een centennial.. riep ze uit; die bloeien maar een keer in de 100 jaar... Ik was onder de indruk, tot we er nog een stuk of wat zagen.. misschien doen ze het gewoon al het vel geregend heeft en gebeurt dat normaal een keer in de 100 jaar...;)!


We deden ook nog een stukje rooitocht; een wat minder avontuurlijk stukje dan waar ik ma eerder aan bloot wilde stellen..


ook hier weer mooie plaatjes...


Op een gegeven moment moesten we terug omdat de rooi stopte en het wel erg ondoorgankelijk werd. Maar we gingen toch door tot we uiteindelijk bij de zee uitkwamen; dit is er vlakbij:

En hier waren we er uiteindelijk. Omdat het er vrij woest uitzag en er een stelletje nudisten op het strand lag besloten we door te gaan richting een natural bridge


Hier een impressie van wat we tegen kwamen...


Het was bijna onwerkelijk langs de zee te lopen; het leek wel een soort kraterlandschap en dan met die opspattende golven die soms naast je en soms verderop opdoken...



We kwamen na niet zo lang lopen bij een natural bridge; er zijn er 2 van op Aruba, hoewel.. een ervan (een grotere) is een paar jaar geleden ingestort, mogelijk omdat er teveel touristen op gelopen zouden hebben, maar ik vond deze ook zeer prachtig; je ziet het hier niet, maar hij bestaat eigenlijk uit 3 brugstukken die in het midden samenkomen op die grote pijler. Met de woeste zee er tussendoor was het enorm genieten...


Later die dag gingen we naar een bescherm vogelgebied waar we uiteraard niet al te dicht bij de vogels konden komen, maar er waren o.a. ook nog ruines van een oude 'goudmolen'

En eigenlijk was het ook wel mooi om te zien; we zagen in de verte wel wat vogels zitten.. en een zilverreiger

We besloten na de kerk de namiddag en avond te gbruiken voor een uitstapje naar de california sanddunes. Uiteraard moesten we hier samen op de foto..:

Ik vond het hier zelf ook weer bijzonder; aan de ene kant doet het zandlandschap je een beetje denken aan onze vertrouwde duinen, maar het heeft ook weer zijn eigen unieke schoonheid hier.

Sommigen genieten er weer op een heel andere manier van; hoewel, hier was iets meer aan de hand; er was buiten de foto ook een fotograaf aanwezig. Of hij net zo'n mooie foto kreeg als ik betrijfel ik...;)

Ma was ook wel gecharmeerd geloof ik. Ze maakte in elk geval ook behoorlijk wat foto's, en later vonden we ook wat van die koraalstenen waarvan ze enkele kleine als souvenir meenam. Ik hoop dat het door de douane gekomen is..