zondag 7 december 2008

december...

December is ook hier echt een feestmaand. Voor de nederlanders is ook hier Sinterklaas gekomen, de columbianen hebben op 7 december een bijzonder feest met kaarsen (hoewel, ik kan er op internet niets over terugvinden..) en natuurlijk is iedereen zich aan het opmaken voor kerst. Er zijn verschillende feestjes georganiseerd voor personeel van het ziekenhuis. Er zijn sowieso al 2 officiele diners en met de afdeling gaan we op de 20ste nog eens ergens ontbijten..

Hier een foto van de verpleging, hard aan het werk 's ochtends om alles bij te lezen wat de dossiers betreft..

















Ook vanuit de kerk worden natuurlijk een paar dingen georganiseerd.. Ik denk dat ik niet bang hoef te zijn voor een lonely christmas..

Laatst hadden we een leuke avond: we deden o.a. dit spel; maak een heuveltje/taart van bloem en leg er een snoepje op; vervolgens snij je met een mes stukken meel weg tot bij iemand het overgebleven stuk met het snoepje instort.

















Degene bij wie het gebeurt moet het snoepje er dan met de mond uitvissen. Uiteraard was ik een van de gelukkigen... mmm












Ik werd door een vriend uitgenodigd naar een happening op de school van zijn vrouw te komen. De openbare scholen hier hebben niet zo veel geld te makken, dus organiseren ze af en toe fund raising feesten waar je in dit geval bonnen kopen om zelfgemaakt eten te kopen. Dat kon een heus maaltijd zijn, maar ze hadden ook lekkers als taarten en koekjes. Het thema was kerst en er zou gaitas (kerstmuziek) zijn.







zoals je op de foto ziet was er een podium neergezet. De kinderen van alle klassen van de basisschool hadden iets voorbereid; er waren inderdaad arubaanse kerstliederen (sommigen klonken verdacht nederlands met een carribisch tintje), het kerstverhaal werd gespeeld en dit was wel heel schattig:

Ik begin het gevoel te krijgen wat te wennen, terwijl tegelijkertijd ik me steeds meer besef dat ik hier nog best een tijdje zit en nederland en jullie ook wel eens mis. Er zijn dagen dat dingen lekker lopen, maar ook dagen die niet zo lekker gaan en ik me afvraag of ik hier wel op mijn plaats zit; de taal blijft een uitdaging en het werk zelf ook.
En dan zijn er nog de kleine dingen; een airco die het af en toe laat afweten, een kookplaatje die zichzelf opblaast, waar ga ik mijn was doen.. je wordt zo lekker bezig gehouden, maar hee, dat is onderdeel van het avontuur...

1 opmerking:

Debbie zei

Het leven is een avontuur:) Wel leuk dat je zo bezig blijft.